Beeindiging van alimentatie

De duur van alimentatie is globaal voor echtscheidingen vanaf 1994 gelimiteerd in de tijd. Wettelijk is bepaald dat partneralimentatie in beginsel is beperkt tot een periode van 12 jaar volgend op de inschrijving van de echtscheiding. Van belang is dus om te onthouden dat de start van de termijn ligt bij de echtscheiding en niet het moment waarop begonnen is met het betalen van alimentatie. Indien er meer dan 12 jaar zijn verstreken na de echtscheiding kan ook geen alimentatie meer worden vastgesteld. het recht daarop is dan vervallen.

De ontvanger van de alimentatie is aan zet. Hij of zij moet uiterlijk drie maanden na aflloop van de termijn een verlengingsverzoek indienen. Het wettelijke criterium is of de beeindiging dusdanig ingrijpend is dat beeindiging naar redelijkheid en billijkheid niet kan worden gevergd.

Op de eerste plaats is dus bepalend of de beedindiging ingrijpend is. In vergelijking met het inkomen met alimentatie moet er sprake zijn van een ingrijpende terugval in inkomen. Dit is een eerste voorwaarde. Zonder terugval ook geen verdere beoordeling.

Indien de inkomensterugval meer dan pakweg 15% is komt aan de orde of de beeindiging gevergd kan worden naar redelijkheid en billijkheid. De beeindiging staat in deze bepaling voorop zodat de gerechtigde moet stellen en bewijzen dat verlenging noodzakelijk is.

Factoren hierbij zijn aan de zijde van de gerechtigde de vraag of deze zich in de voorgaande twaalf jaar een eigen inkomen heeft kunnen verwerven en de zorg voor de kinderen. Deze factoren worden gerelateerd aan het huwelijk en de rolverdeling tijdens het huwelijk. Voor de wetgever staat de eindigheid voorop. Met een termijn van twaalf jaar geldt dat de kinderen in ieder geval 12 jaar zijn bij het einde van de alimentatieplicht en vindt de wetgever dat de gerechtigde zich al heeft kunnen voorbereiden op loonvormende arbeid.

Ook de positie van de alimentatieplichtige speelt mee. Hij of zij mag toch een keer rekenen op een einde van de alimentatieplicht en daarnaast de draagkracht.

Voor huwelijken die korter dan vijf jaar hebben geduurd en waarbij geen kinderen zijn geboren geldt een maximumtermijn voor de duur van het huwelijk.